مشخص کردن مجوز فایل ها در ویندوز

مشخص کردن مجوز فایل ها در ویندوز با استفاده از File Permission

شاید شما هم به این فکر افتاده باشید که چگونه میتوان امنیت فایلها را افزایش داد. یکی از راههای که میتوان امنیت فایلها را در ویندوز افزایش داد استفاده از ویژگی File Permission میباشد این ویژگی مشخص میکند که چه افرادی و تا چه حدی باید به فایلها مشخص شده دسترسی داشته باشند و چه افرادی نباید دسترسی داشته باشند. برای استفاده از ویژگی File Permission یا مجوزهای فایل نیاز است ابتدا کمی درباره این ویژگی بدانید. پس در ادامه با تی ام ال منیجر همراه باشید تا به مباحث تئوری File Permission بپردازیم.

در چه فایل سیستمی (File System) میتوان از مجوزهای فایل استفاده نمود؟

همانطور که میدانید ویندوز به طور پیشفرض فقط از چند نوع فایل سیستم پشتیبانی میکند مثل NTFS ، FAT32 و FAT16 و فقط در NTFS میشود برای درایوها و فایلها ها مجوز مشخص نمود. یعنی در فایل سیستم FAT32 و FAT16 قابلیت مشخص کردن مجوز برای فایلها وجود ندارد. همچنین این فایل سیستم ها محدودیت های دیگری دارند که در این آموزش نمیخواهیم به آنها به پردازم.

انواع مجوزها و نحوه کارکرد آنها:

باید بدانید در ویندوز برای فایل سیستم NTFS دو نوع مجوز (Permission) داریم، یکی Access و دیگری Deny در مجوز Access مشخص میکنیم یک کاربر یا گروه تا چه حدی بتوانند به یک فایل یا درایو دسترسی داشته باشد. اما در مجوز Deny عکس این عمل را مشخص میکنیم.

مجوزهای Access و Deny دارای سطح های متفاوتی از دسترسی میباشند مثلا در مجوز Access میتوان سطح دسترسی را مشخص نمود یعنی اینکه یک کاربر تا چه حدی بتواند به یک فایل دسترسی داشته باشد. به طور کلی سه سطح دسترسی برای مجوزهای Access و Deny داریم که شامل خواندی (Read) نوشتنی (Write) دسترسی کامل (Full Access)

در سطح دسترسی خواندی (Read) کاربر فقط میتواند فایل را بخواند که شامل کپی گرفتن باز کردن و اجرا کردن میباشد

در سطح دسترسی نوشتن (Write) کاربر جدا از داشتن سطح دسترسی خواند میتواند تغییر نیز ایجاد کند یعنی پاک کند، درست کند، و ویرایش کند

در سطح دسترسی (Full Access) کاربر به طور کامل کلیه کارها را میتواند روی فایل انجام دهد که همان Read و Write میباشد.

مالکیت فایلها File Owner :

جدا از اینکه میتوان برای هر فایل یا درایو مجوز دسترسی مشخص نمود میتوان مالکیت هم مشخص نمود. بگذارید مالکیت را در یک سناریو برای شما توضیح بدهم فرض کنید یک ویندوز با چهار کاربر دارید، هر کاربر یک درایو شخصی در کامپیوتر دارد، و این کاربر ها نمیخواهند دیگر کاربران به درایوهای شخصی آنها دسترسی داشته باشد، به نظر شما چگونه میتوان حریم شخصی هر کاربر را حفظ نمود؟

درست حدس زدید با همان مشخص کردن مجوز دسترسی Access و Deny ، اما  کاربران میتوانند با تغییر این مجوزها به درایو شخصی یک دیگر دسترسی پیدا کنند، پس چگونه باید جلوی تغییر مجوزها را گرفت؟ اگر جواب شما مشخص کردن مالکیت فایلها میباشد کاملا درست است. در صورتی که شما مالکیت یک فایل یا درایو را به یک کاربر بدهید آن کاربر هر کاری را که بخواهد میتواند روی آن فایل انجام دهد. مثلا میتواند مجوز دسترسی دیگر کاربران را به فایلهای خود فقط خواندنی مشخص کند یا هرچه که بخواهد. پس باید ابتدا مالکیت (File Owner) هر فایل یا درایو مشخص شود تا فقط خود کاربر بتواند مجوزها را تغییر دهد.

گروههای کاربری مربوط به فایل سیستم:

ویندوز دارای دو گروه کاربری میباشد که در مبحث مجوزها اهمیت دارد، یک گروه Users دو گروه Administrators در گروه Users کاربران فقط میتوانند مجوز فایلهای که مالک آن هستند را مدیریت کنند اما در گروه Administrators کاربران میتوانند مجوز کلیه فایلها را مدیریت کنند حتی فایلهای که مالک آن نیستند همچنین میتوانند مالکیت این فایلها را هم عوض کنند.

نتیجه گیری:

پس همانطور که متوجه شدیم برای استفاده از ویژگی File Permission باید از فایل سیستم NTFS استفاده کنید همچنین متوجه شدیم File Permission در دو نوع Access و Deny میباشد که هر نوع دارای سه سطح یعنی Read , Write , Full Access هستند، و فقط فردی که مالک فایلها باشد میتواند مجوز فایلها را ویرایش کند همچنین هر کاربری که در گروه Administrators باشد در واقع مالک کلیه فایلهای آن سیستم است.

در بخش دوم این مباحث را به صورت کاملا عملی انجام خواهیم داد. برای خواندن بخش دوم این آموزش یعنی آموزش ویرایش مجوزها در ویندوز کلیک کنید


برای دریافت نسخه PDF مقاله های سایت ابتدا در سایت ثبت نام کنید تا بتوانید به کلیه مقالات به صورت کاملا رایگان دسترسی پیدا کنید. ورود به سایت | ثبت نام در سایت

 

به نظر شما ممکنه کسی با استفاده از کلید های زیر این مطلب رو به اشتراک بذاره؟
محمد برغمدی

محمد برغمدی

امام علی علیه السلام: با مردم آنگونه معاشرت كنيد، كه اگر مرديد بر شما اشك ريزند، و اگر زنده مانديد، با اشتياق سوي شما آيند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *